Od pentekosnog buđenja do danas

Hristova Jevanđeoska Crkva (HJC) pripada protestantskom, jevanđeoskom i pentekosnom pokretu. Njeni duhovni koreni na prostoru današnje Srbije sežu do početka XX veka i pentekosnog buđenja koje je zahvatilo hrišćanske zajednice širom sveta.

Počeci

Godine 1906. u Beškoj počinje da se javlja duhovno buđenje među vernicima tadašnjih evangeličkih crkava. Vernici su se, pored redovnih bogosluženja, okupljali u domovima radi molitve, proučavanja Svetog pisma i zajedništva.

Godine 1907. zabeležena su prva iskustva krštenja u Svetom Duhu među vernicima u Sremu, tadašnjoj Austro-Ugarskoj. Pokret se postepeno širio i prerastao u samostalna pentekosna okupljanja.

Njegove osnovne vrednosti bile su vera u Isusa Hrista, autoritet Svetog pisma, novo rođenje, krštenje vernika, krštenje u Svetom Duhu, duhovni darovi, molitva i evangelizacija.

Rani pentekosni pokret nije od početka bio jedna organizacija. Razvijalo se više zajednica i crkvenih pravaca – među njima Kristova Duhovna Crkva – malokrštenih i Hristova Pentekostna Crkva, kao i druge pentekosne zajednice, posebno među Rumunima u Banatu.

Postojale su razlike u učenju i crkvenoj praksi, ali ih je povezivalo zajedničko pentekosno iskustvo: vera u Isusa Hrista, novo rođenje, krštenje u vodi i Svetom Duhu, molitva, duhovni darovi i propovedanje Jevanđelja. Iz ovog ranog pokreta razvijaće se različite istorijske linije koje će kasnije imati svoje posebne puteve.

Dve istorijske linije

Posle Drugog svetskog rata pentekosne zajednice ulaze u novo razdoblje. Godine 1950. počinje proces njihovog organizacionog povezivanja. Tokom narednih godina razvija se i organizuje Hristova Pentekostna Crkva, a od 1954. godine ovaj naziv postaje ustaljen naziv jedne od glavnih pentekostalnih organizacija u tadašnjoj Jugoslaviji.

Vojvodina ostaje jedno od njenih važnih središta. Među nosiocima ove grane pokreta bio je i Dragutin Volf, čije je središte delovanja bilo u Novom Sadu, odakle se rad širio širom Vojvodine i cele SFRJ.

Istovremeno, druga istorijska linija nastavlja put koji svoje korene ima u ranom pokretu iz Beške. Godine 1950. (28. avgusta) formalno se registruje kao Kristova Duhovna Crkva – malokrštenih. Ova godina ne označava početak pokreta, već njegovo formalno organizovanje u novim posleratnim okolnostima.

Tokom šezdesetih godina dolazi do novih organizacionih promena – istorijska linija Kristove Duhovne Crkve – malokrštenih nastavlja se kroz Kristovu Duhovnu Jevanđelsku Crkvu. Subotica postaje jedno od važnih središta ove zajednice, koja se u Subotici neformalno okupljala još od 1936. godine. Među nosiocima ove grane bio je i Andrija Sabo, čije je delovanje bilo usmereno iz Subotice, a rad se prvenstveno širio među mađarskim stanovništvom.

Tokom druge polovine XX veka crkva se razvija kroz lokalne crkvene opštine, evangelizaciju, misionarski rad, biblijsku nastavu, rad sa porodicama, decom i omladinom, kao i kroz osposobljavanje propovednika i drugih služitelja.

U posleratnom periodu lice pokreta postaje sve više multietničko – kroz srpske, mađarske, rumunske, slovačke, romske i druge zajednice. Vremenom pentekosno svedočanstvo više nije bilo samo vojvođansko: širilo se prema Beogradu, centralnoj i južnoj Srbiji i drugim krajevima zemlje. Nastajale su nove crkve i uključivali su se novi propovednici i vernici. Pokret koji je svoje istorijsko ishodište imao u jednom sremskom mestu postao je deo šireg evanđeoskog i pentekosnog pokreta u Srbiji.

Lokalne crkvene opštine deo su jedne duhovne porodice HJC. Celom crkvom upravljaju Starešinstvo i Skupština, dok lokalne zajednice imaju samostalnost u vođenju svojih aktivnosti i službi, u zajedništvu sa celom HJC.

Hristova Jevanđeoska Crkva danas

Tokom prethodnih decenija ove dve grane delovale su kroz različite periode – nekada odvojeno, a nekada zajedno. Godine 2011. objedinjene su u jednu crkvenu zajednicu – Hristovu Jevanđeosku Crkvu, pod vodstvom Viktora Saba. Tako je istorijsko nasleđe različitih tokova objedinjeno u jednoj crkvenoj porodici.

Danas HJC ima 23 lokalne crkve i 17 misijskih stanica u Srbiji. Pored lokalnog crkvenog rada, razvija evangelizacionu i misionarsku službu, rad sa decom, omladinom i muškarcima, biblijsku nastavu, izdavaštvo, rehabilitacioni rad kroz Raskršće, kao i misijsko delovanje u regionu.

Hristova Jevanđeoska Crkva (HJC) predstavlja evanđeosku zajednicu pentekostalnog duhovnog identiteta i deo je globalnog zajedništva Skupština Božijih (World Assemblies of God Fellowship – WAGF). Članica je i Pentecostal European Fellowship (PEF).

Više od jednog veka nakon prvih pentekosnih okupljanja u Sremu, HJC nastavlja svoje poslanje: da propoveda Jevanđelje Isusa Hrista, podiže učenike, osposobljava služitelje, osniva nove zajednice i služi ljudima u Srbiji i šire.